De Kwetsbare en de Bruut

.

Halleluja, prijs de Heer, want de boze buurman is vertrokken! Jarenlang bonkte hij met regelmaat op de muur als het middernachtelijk uur verstreken was en ik muziek met vrienden maakte. Nou oké, dacht ik, ik pas me wel wat aan. Maar een andere keer bonkte hij terwijl ik een video zat te bekijken met het volume laag. Mijnheer was weer ontstemd; boem, boem, boem! En een ruime maand terug nog maakte hij het helemaal te bont: hij hoorde mijn getik op het toetsenbord om drie uur ’s nachts en weer dat idiote gebonk. Toen heb ik de volgende dag met hem gesproken en ging ie me vertellen dat ik op tijd naar bed moest gaan! Ik schoot vanzelfsprekend in de lach en zei dat ik een echte oplossing wilde en niet zijn bemoeienis met mijn levensstijl. Toen zei ie tot mijn verrassing dat ie eind van de maand zou gaan verhuizen. Vandaag heb ik even om de schutting van het voorbalkon gekeken en verrek ja; de flat is leeg! Aan de vele uitroeptekens is wel te merken dat dit feit me zeer verblijdt. Donderdag weer muziek maken met een broer hier, dus dat komt allemaal heel mooi uit.

Dat is een fijne oppepper, zeker nu vandaag de melancholie om haar vertrek weer opspeelt. Gisteren voelde ik me zo lekker opgeruimd en in rust met de huidige situatie maar vandaag zie ik me weer pogingen doen te begrijpen wat er nu precies is misgegaan en waarom we dit niet herstellen kunnen. Toch weer de hoop dat ze contact maakt en heel simpel zegt: Joost, ik kom naar je toe. Er zijn relaties waar mensen elkaar het hele jaar door, vele malen per dag, het leven zuur maken en wij, wij gingen rond in pure bliss en een misverstand is dan genoeg om de romance op te heffen?

Ik kwam altijd graag op kerkhoven. Dat is geen morbide neiging van me; ik vind er oprecht een schone rust. Toen ik haar voor het eerst ontmoette gingen we ook een kerkhof op waar ze vaak komt, zitten op het bankje waar zij haar rust veelal vindt. Het gekke is nu: kerkhoven en grafstenen geven me sinds haar vertrek wel een onmakkelijk gevoel. Zag net een zerk op het internet en een steek in het hart was het gevolg. Ik zie dan niet de dood maar de pijn om niet genoten liefde van twee mensen die nog leven en, daar is geen twijfel aan, ontzettend van elkaar houden. Ja, met zekere nadruk op ontzettend ondertussen.

We zijn allebei erg gevoelig, zij nog meer dan ik als je het mij vraagt. Hooggevoelig of wellicht overgevoelig. Ze houdt van rust en regelmaat en niet van een overdosis aan prikkels. Als ze een tekst schrijft weegt ze de woorden lang omdat ze niets verkeerd wil zeggen zodat ze me pijn doet, verwachtingen schept, emotioneel maakt. Zo anders als ik, die woorden eruit flapt en niet vies is van af en toe goed te overdrijven om een beeld extra goed te doen uitkomen. Kwetsbaarheid en brutaliteit combineren niet zo best maar ze kan toch wel zien dat mijn woorden stijlvormen zijn om een effect te beogen? En als ik een opvatting van haar niet deel dan heb ik haar toch niet als geheel afgekeurd? Dit wel zo te interpreteren is ook een vorm van geweld, voel ik. Dat lijkt echter niet bespreekbaar en dit maakte me alleen nog maar feller. Die felheid is er nu wel af; maar helemaal lekker zit het me allemaal nog niet.

Ik vermoed dat ze mijn weblog niet meer leest en dat zou jammer zijn want in de vorige alinea zit volgens mij de crux van wat ons overkomen is en wat we, als we willen, voortaan kunnen voorkomen. Maar wellicht droom ik dit, is het een waan te geloven dat dit voor ons mogelijk is. Misschien moet ik eenvoudig aanvaarden dat ze die openheid niet wil omdat ze niet door de mangel van mijn zienswijze wil worden gehaald. En menen dat ik mijn zienswijze dan wel wat temperen zal is vragen aan een hovenier om slechts een geranium erop na te houden. Ik denk dat het eenvoudig op lef neerkomt. Dat we niet, zoals we in mails deden, met het denken op voorhand een veiligheid kunnen afkaderen waarbinnen we ons dan gaan bewegen. Onmogelijk; dan voel ik me als de bekende stier in een porseleinkast. Ze kent me, we waren drie etmalen samen, en als de liefde groot genoeg is neemt ze gewoon weer de sprong in het diepe met me, net als die eerste keer.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De Kwetsbare en de Bruut

  1. Karin zegt:

    misschien zijn jullie beide wel En de kwetsbare En de bruut, mooie maar lastige combinatie trouwens, alleen voor jezelf al, laat staan in combinatie met elkaar. Ik hoop dat ze je weer aan gaat durven, en zichzelf ook. Ben alleen bang dat je mooie blogs dan niet meer verschijnen.

  2. Joost Lips zegt:

    Er is nog een minimum aan contact en ja, het is lastig. Mooi gezien: beiden de Kwetsbare en de Bruut; is goed om te lezen! Dank voor je lieve commentaar Karin.

  3. fredvanderwal zegt:

    Drie etmalen verkering is wel erg kort
    maar niet geetreurd
    gewoon on the road naar een andere mossel
    het komt allemaal op hetzelfde neer
    er boven op
    er in
    drie keer pompen zes keer AAAAAAH
    tien keer OOOOOOOOOOH
    klaar gekomen zeg je BÈÈÈÈÈ
    en dat je eigenlijk een lammetje bent en
    géén slaapkamertijger
    dus haar niets verplicht bent
    als aanhanger van A One Sided Love Affair
    en dat ze zelf haar afwerkplek
    maar moet kiezen in de G string
    of op d ekade moet posten bij d evis afslag
    WHY DO WOMEN ALWAYS SMELL LIKE FISH
    KOMT PLOTSELING IN ME OP
    FISHERMANS FRIEND EXTRA STRONG
    en dan afwentelen
    omdraaien
    in slaap vallen
    en beginnen te snurken als een varken
    ja zul je zeggen maar waar blijft den de romantiek
    ja hoor smakelijk eten, waterleiding gasfabriek
    het is toch een kwestie van extrene afscheiding
    en kwaadsappige stromen van bloed, zweet en tranen
    en wordt je niet door de k*t gebeten
    dan is daar de hellehond met zijn katzenjammer blues

  4. Joost Lips zegt:

    Gierende lach bij herhaling Fred;
    dat breekt weer effe goed het zwaar gemoed!
    Thanx.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s