Opening

.

Hoe kan dat nou? De pijn is weg! Zo in contrast met de hevigheid sinds haar vertrek gevoeld sta ik vandaag op als een zonnetje. Kan dat wel? Juich ik te vroeg? Gisteren viel alles me nog zo zwaar en nu…ik test mezelf door steeds naar haar foto te kijken, door me alles voor te stellen dat we samen beleefden en ik blijf er blij bij en ongeschonden.

Luisterde vannacht naar Benjamin Smythe. Hij kreeg een vraag over hoe om te gaan met hartenpijn. Daarbij zei hij dat de non-dualisten die suggereren dat je geholpen bent door te beseffen dat je alleen beeldloos bewustzijn bent onzin uitkramen. Woorden naar mijn hart. Zonder beelden geen manifestatie! Waarop Benjamin zei dat het simpel genoeg is in het oncomfortabele gevoel te verblijven, dan moet het ergens wel oplossen. Dus eigenlijk een oplossing door niets meer op te lossen en te verblijven in de kale menselijke conditie die heftig, fel en uiterst naar kan voelen. Niet snel daarna viel ik in meest heilzame slaap en toen ik ontwaakte lag ik zo lekker! Laat in de middag stond ik op, ging boodschappen doen en de tunnelvisie van zelfbeklag was nergens meer te bekennen. Ik had weer oog voor alle mooie vrouwen zonder het beklemmende gevoel van spijt te voelen dat ik daar alleen reed. De wereld ligt weer open, godzijdank.

Wolter Keers vertelde eens over een jongen en een meisje die elkaar ontmoet hadden, een etmaal van intense hartstocht beleefden en ze hadden elkaar alles gegeven voor ze afscheid namen. Niks geen binding, vraag om herhaling of spijt bij hen, aan wie ik nu moest denken. Zo had ze me onderwezen: door mijn begeerte te wekken, na de ontbranding nog eens op te stoken, ligt nu dat moeilijke gevoel van mijn zin moeten krijgen volledig in as. Laat ik deze opmerking temperen; wellicht ontluiken er weer zaden van maar dan weet ik wat mij te doen staat: niets dan toestaan wat geen doen is. Misschien ga ik haar nog zien; misschien niet. Het is goed zo.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Opening

  1. Karin zegt:

    mooi Joost, te lezen hoe je alles ervaart, eigenlijk meer Dat je het ervaart en ineens snap ik de naam van je blog: aanwezig in deze stap. Mooier dan alle hoogdravende, mooie teksten over liefde, die vaak niet eens doorleeft zijn.

  2. Joost Lips zegt:

    Och Karin, je bezorgt me kippenvel. Dank je zeer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s