Een bijzondere ontmoeting

Een bijzondere ontmoeting.

Wat een dag! Na wodka en een korte nacht slapen stond ik niet bepaald fris op. Moest vandaag vier sollicitaties realiseren om mijn uitkering veilig te stellen. En dat, met die wazige kop van me, viel nog niet mee. Temeer daar ik een e-mail te lezen kreeg die erop wees dat ik bepaald niet altijd een lekkere jongen ben. Oei, die kwam wel aan. Tegen het middaguur waren de sollicitaties gedaan en maakte ik me klaar voor een reis naar de Residentie.

Ik had hem nog nooit ontmoet. Ons contact is ontstaan via Facebook waarna hij ook regelmatig op mijn weblog is komen lezen. In de chatbox hadden we meermalen animerende uitwisselingen waarbij we elkaar wisten te ontroeren. Gedeelde belangstelling voor non-dualistische leraren ( geinige taal is dit zeg! ), gepaard gaande met eigenzinnigheid van visie, bepaalde sterk de inhoud van ons contact. We kwamen erop uit dat het een goed idee was elkaar eens te ontmoeten. Vandaag was de dag.

Wat is het toch bijzonder om iemand die je nog nooit hebt ontmoet bij ‘t eerst live contact te omhelzen alsof je elkaar al veel langer kent. Dat had ik met haar ook zo gehad; zij die ik nog geen maand ken en die weer uit mijn leven lijkt te zijn. Dat dacht ik nu weer toen ik wenste: moge het in dit geval om een bestendiger relateren gaan.

Een bijzondere ontmoeting (1)Hij nam me mee naar het strand. We dronken koffie bij een paviljoen, enigszins beschermd tegen een fris windje achter doorzichtige beschuttingen. We zouden uit eten gaan. Maar mijn maag zat in de knoop. Dus dat zei ik hem ook: dat eten moeten we maar even vergeten. Geen probleem. En toen ging ons gesprek rollen. De onzekerheid over mijn conditie maakte plaats voor ontspanning. De onderwerpen die we aanraakten hadden volstrekt mijn interesse en het was niet moeilijk openhartig te zijn, merkte ik ook aan hem. Onze beschouwingen over liefde, lust en verslaving raakten me meerdere malen met zulk een kracht dat er huilen los brak.

Ik zou kunnen uitweiden over wat we bespraken betreffende spiritualiteit maar wil dat niet doen. De theoretische kant van onze beschouwingen waren minder van belang dan het verwonderd stilvallen in het elkaar verstaan. De tranen konden komen en dan was er opeens ook weer een lachsalvo. Inhoudelijk kwam alles aan bod dat maar in me speelde. Over ons gesprek deed hij op een gegeven moment een opmerking die zo mooi was dat ik pardoes weer vol schoot.

Moest niet snel daarna weer lachen toen hij zei: “nou sta ik straks ook op je blog zeker?” Een bekend item voor mij want mensen kunnen bang zijn, door mijn openheid over veel zaken, dat ik hun privacy kan schaden. Maar hij gaf me het volste vertrouwen, zei me dat ik mijn gang kan gaan en dat ie het wel zien zal.

Op het strand had hij de wind gevoeld. Hij stelde me voor of vliegeren nog wat was; ik wilde toch ook vliegen? Maar ik zei nee: vandaag niet. Dat dacht hij al. Ik voegde eraan toe dat ik slecht in mijn vel zat. “Dan moet je uit je vel springen” respondeerde hij terwijl wij terugliepen naar onze stoelen en ik voelde hierbij zowel schik als spijt dat uit mijn vel springen bij haar niet zo goed gevallen is. Als bij zoveel mensen niet. En deze man wist dat van mij. En had me al eens eerder laten weten dat ik hem nog nooit pijn heb gedaan; echt niet.

We kwamen erachter dat we allebei van biljarten houden. Iets voor de volgende keer. Maar daar voegde hij aan toe dat ik, die ook gehuild had omdat ik de alcohol niet weet te verslaan en de wens geuit had toch weer abstinent te gaan na deze dag: “O nee, je dan naar zo een horecagelegenheid brengen is wellicht niet zo een goed idee!”

Toen we weer in zijn woning waren refereerde ik indirect aan ons gesprek over verslaving door te zeggen: “volgende keer gaan we wel vliegen, want dan ben ik immers vrij van de alcohol” Hij grinnikte met me mee en zei dat we dit zeker weten. Moest weer denken aan het moment dat hij overgave als een keuze voorstelde en ik daar een tegenstelling in vond. Ja, die tegenstelling zag hij ook, en toch…Dank voor je liefde, humor en inspiratie man! Je weet zwaarte in me met subtiele aanrakingen te verlichten en toonde me meerdere keren waar ik nog concepten als werkelijkheid had aangenomen; ze vielen steeds als je het zei en je gaf aan: “verdorie, ik zou een tissuebox voor je meenemen!”

Een bijzondere ontmoeting (2)

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, liefde, non-dualisme, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Een bijzondere ontmoeting

  1. timmerark zegt:

    Mooi. Ik hield ons contact destijds bewust af. Daar kon immers alleen maar wijn van komen.

  2. Karin zegt:

    Dat moet haast wel over mijn lieve vriend de kite surfer gaan, goh, wat mis ik hem, als ik dit lees is het net of we weer samen een hapje aan het eten zijn

  3. Joost Lips zegt:

    Timmerark, de fles gaat weer aan de kant, Wie weet komt het er nog eens van.

    Karin, juist. Zoek hem op!

  4. Karin zegt:

    Wil wel, woon in Ierland, maar het gaat er weer van komen, dank je Joost, voor het delen van je binnenin, Dat komt binnen!

  5. Joost Lips zegt:

    Dank jou Karin; heel fijn om te horen!

  6. solidiann zegt:

    Mooi! En fijn! En leuk!

  7. Joost Lips zegt:

    En wat een fraaie nieuwe avatar Dianne!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s