“Waarom heeft die kerel geen baard?”

.

“Staat je goed die baard”, zei een broer vorige week. “Uit pure luiheid ontstaan” respondeerde ik. “Staat je goed die baard; mooie snor ook!” zei prompt een andere broer gisteren. Ik geloof dat ik nog nooit zo lang ongeschoren rond ben gegaan. Het doet me denken aan een zen-koan waarin een zenleraar voor een portret van Boddhidharma met baard staat en aan zijn leerling vraagt: “waarom heeft die kerel geen baard?” Het antwoord dat ik vond zal door de traditie wellicht niet goedgekeurd worden maar ik ben er wel tevreden mee: die kerel heeft geen baard omdat ie zich nooit scheert. Als je je iedere dag scheert, dan ben je met je baard bezig, maar anders hoef je er nooit aan te denken en bestaat deze niet.

Wie weet gaan baard en snor er binnenkort weer af; zoiets gebeurt in een opwelling en is niet het gevolg van een denkproces. Toen ik nog een baan had was scheren mijn gewoonte maar nu speelt uiterlijk voorkomen geen werkgebonden rol. Ik werkte in de zorg met verstandelijk gehandicapte cliënten en de baardloze mannen, zo was de regel, moesten geschoren worden; dan kun je zelf natuurlijk niet achterblijven of je geloofwaardigheid op dit punt gaat er aan. Maar dat is dus niet meer zo en dat is aan meer zaken te merken. Mijn kledingkeuze is veel nonchalanter geworden; ik ga zonder probleem met een slobberbroek vol verfvlekken door de straten bijvoorbeeld en ben niet erg secuur meer in het vooral dragen van kleding zonder scheurtjes of gaten. Al met al begin ik dus aardig op een zwerver te lijken en ik moet zeggen, het voelt wel zo ontspannen.

Ik hoorde niet zo lang geleden een mooie actrice zeggen dat ze mannen met baarden wel sexy vond; vandaag herinnerde ik me dat opeens en ik vroeg me af of dit niet onbewust heeft meegespeeld in mijn beslissing het scheerapparaat in ruste te laten, met als smoes dat het luiheid was die de nieuwe look creëerde. Ik zou het niet weten eigenlijk. Als ik een vrouw was dan had ik geen zin om zo een baard in mijn gezicht gedrukt te krijgen tijdens amorele, eh, ik bedoel: amoureuze sessies. Even aanzien hoe zich dit ontwikkelt. Zou je me nu voor de keuze stellen: de rest van je leven een baard of niet dan ging ie er subiet af, dat weet ik wel. Maar nu vind ik het nog wel even leuk te zien hoe de aangroei op kin, kaak en bovenlip voortgang vindt.

Ik heb nu enkele weken losgeslagen geleefd en precies gedaan waar ik zin in had en gelaten waar ik geen zin in had. Dat is interessant, bijvoorbeeld na het ontwaken. Was er niets om voor op te staan dan bleef dit pakketje met botten gewoon liggen en was ik benieuwd wat mij van het matras zou laten komen. Natuurlijk, toiletbezoek, honger, dorst; dat soort dingen. Het aardige is dat het opstaan zo niet een door de maatschappij gedicteerde actie was maar iets dat als vanzelf ontstond en waarvan ik me de doener dan niet voelde. Ergens gebeurde het gewoon, zoals een baard gewoon groeit. De volksmond zegt dan wel: “ik laat mijn baard staan” of “ik laat mijn haar groeien” maar het is natuurlijk niet waar. Dat wordt vanzelf duidelijk als je luiheid geheel toestaat en eens lekker langdurig totaal onverantwoordelijk durft te zijn.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op “Waarom heeft die kerel geen baard?”

  1. Walter zegt:

    Nou Joost, bewust een baard dragen is meer werk dan je scheren hoor. Tja, ik hou wel van mijn oervachtje…;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s