moe

.

sla mij
slaap door mijn bezwaren heen
want altijd als ik de zon riep
begon er weer een nacht

wil niet meer mijn begrip
zoals ik uwe goedkeuring niet vermag;
ontsla mij van de plicht te bestaan
in wiens ogen dan ook

want de toekomst waarvoor ik stond,
de vruchten eens beloofd,
vormen nu het rulle hete zand onder voeten
met niemand om iets in te lossen

ik hoor vroege vogels in ’t eerste licht
en als een verjaarde filosoof
schreeuw ik hen in tranen tegemoet:
begin die evolutie niet!

maar het is tevergeefs
ze eten van de liefdeskruimels die ik strooide
en van de gang der dingen
is niets te stoppen.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s