Arbeidsrecht, rode wijn en de spelonken van juridische spellen, onheldere precedenten & natuurlijk: de Liefde.

.

Arbeidsrecht staat erom bekend nogal gecompliceerd in elkaar te zitten. Daar ben ik ondertussen ook wel achter gekomen. Naarmate ik er meer over lees weet ik steeds minder wat me na ontslagtoezegging te doen staat, waar mijn kansen op een betere overeenkomst dan de mij aangebodene liggen en waar de valkuilen uit bestaan. Als ik een arbeidsjurist voor me aan het werk zet mag ik meteen €395,– eigen bijdrage betalen ( plus BTW die fors is ) voor de bemiddeling en als er een rechtszaak volgt komen daar kosten bij die mij niet bekend zijn. Het valt ook niet mee na de begrafenis van je zus in anderhalve week even alle juridische implicaties van het mij toegezegde ontslag tot mijn kennis en inzicht te maken. Ja, en een juristenbureau zegt natuurlijk al makkelijk dat er voordeel te behalen valt; als dit niet blijkt te kloppen hebben zij toch hun geld verdiend en zit ik nog dieper in de stront. No cure, no pay, dat heb ik op een website zien staan; die staat ondertussen geparkeerd tussen mijn favorieten maar als er no cure is, dan heb ik waarschijnlijk het mij door de werkgever gedane schikkingsvoorstel eveneens verspeeld. Ik was eind van afgelopen middag bekaf van al die taaie taal overwegingen die me dus in plaats van helderheid alleen maar meer vertwijfeling over wat nu te doen opleverden. Ja, adviezen genoeg om me heen gehoord maar niemand kan garanties geven waarop een juiste keuze op voorhand blijkt vast te stellen. Ik weet het niet. Hoe lastig ook omdat er weinig tijd is; op een gegeven moment moest ik de studie loslaten en de beslissing in deze uitstellen tot morgen, de laatste werkdag voor het weekend om te kijken wat ik dan nog kan doen om meer klaarheid te verkrijgen en de knoop in deze door te hakken. Behoorlijk gek was ik al, maar hier word ik op momenten helemaal gestoord van.

Och jee, ik heb weer hetzelfde als gisteren: een acceleratie van het denken, nieuwe ideeën die op staan, argumenten die ik tegen het ontslag zou kunnen inbrengen waardoor ik niet na 21 jaar trouwe dienst met een fooi word afgescheept. Zoals in vorig blog gesteld kan ik niet al te inhoudelijk hierover zijn maar zo voelt het bij mij wel. Mensen die mij vaker lezen weten dat ik wel van een glaasje wijn en meer hou; dat was al die 21 jaar zo en ik heb mijn werk altijd verdienstelijk verricht. Tja, er bestaat een dossier op dit punt die ongetwijfeld zal worden ingezet als ik niet in ga op de mij voorgestelde schikking in deze. Dus ik heb gegoogled op ontslag en verslaving. In de zoekresultaten vond ik steeds een belangrijke opmerking: er zijn rechters die verslaving als ziekte zien. Ik lees daar steeds in dat als ik de verkeerde rechter tref ik ook aan het kortste eind in deze zal trekken. Rechters die het als ziekte zien vragen van de werkgever er alles aan gedaan te hebben de werknemer te helpen; ik heb via mijn werkgever eenmaal een therapie vergoed gekregen. Daarbuiten en ook afgelopen jaar heb ik therapieën gestart die ik allen zelf bekostigd heb en in werkuren geen enkele klacht over mijn functioneren vernomen.

Heb behalve het juristenkantoor hier ter plaatse ook contact gemaakt voor gratis advies elders in het land en het gevoel blijft dat ik alleen maar onzekerheden verzamel en dat soort bureaus natuurlijk gewoon blij zijn met iedere nieuwe klant. De no cure, no pay optie heb ik zojuist dan toch ook nog maar even nog gebeld; voor een oriënterend gesprek zal ik worden terug gebeld. Klagen over de wereld waarin ik leef, dat wordt me deze dagen goed ingewreven, heeft weinig zin als er geen andere wereld voorhanden is. Ik word er af en toe zo moedeloos van dat er niets anders op zit dan even diep adem te halen, tot het heden te komen en te weten dat ik momenteel niet gemarteld word maar het slechts in de geest plaats vindt en per direct gelost kan worden als het gewicht even te groot wordt. Dan moet ik meteen denken aan de heilige moeder Theresia van Avila die, in haar grootste nood aan God vroeg, dat hele pakket van last maar in ene keer te geven, want ze was er klaar voor en bereid tot ieder offer; haar Liefde was twijfelloos geworden. Dan denk ik, ook al klinkt het wellicht wat cynisch: zo een vrouw is pas voorbereid op haar toekomst omdat ze deze geheel en al heeft ingeleverd en overgedragen aan het lot. Als ik aan dit soort zielen denk kom ik altijd tot meer rust dan voor ik aan ze dacht. Dank Theresia, I owe you One.

En ze hoeven van mij niet allemaal heilig te zijn, er zijn ook een stelletje hufters bij die, als het erop aan komt, mij bij staan en door mij geen hufter genoemd meer zullen worden. Zoals…haha…neenee… vertel ik lekker niet maar de kans dat je er geen deel van uit maakt via mijn oude denken acht ik zeer gering. Gelukkig is dat oude denken op sterven na dood en voortaan mijn hart de baas. Dus iedereen heeft mazzel.

Kreeg van de week een mail van een door mij zeer gewaardeerde vrouw op leeftijd, van wie ik hou en zij van mij, die me schreef dat het wel leek of ik vergeten was dat alles Liefde is. Nou, nou, dacht ik toen; ik heb die boeken ook gelezen maar welke yogastand moet ik in Godsnaam aannemen om het nu ook zo te kunnen zien? Ik kon het niet zien en daar kwam de inval op: heb dit ongeluk lief! Toen wist ik wat die mail voor me bedoelde. Opeens vond ik wie mij ontslag gaf een schepping Gods die me natuurlijk iets veel beters te bieden heeft dan een CAO of juridisch gekrakeel. Mijn werkgever kent mijn gevoeligheid in deze en heeft er verstandig op ingespeeld, niet hartelijk is mijn oordeel. Maar heb ik een raadsheer of –vrouw nodig om hun precies te vertellen wat het Hart van de zaak is? Dan denk ik: bekijk het even met je rechtbank en heisa! Ja, na wat glaasjes wijn weet ik precies wat De Grote Moeder heeft bedoeld en kan ik iedereen aan; maar als het spul is uitgewerkt…don’t tell me!

Ik heb sowieso nooit iets van verhoudingen gesnapt. Jezus van Nazareth wel volgens mij, want die wist dat iedereen gek was. Beetje stom en kleingeestig van mij dat ik dat alleen van mezelf onthouden heb. Kon toen iemand er iets aan doen een Farizeeër te zijn? Ja, Jezus zal er wel enkelen hebben bereikt, maar de conditionering van mensen door de evolutie heen is precies zoals die is en ik ben er goed klaar mee daar de rekening van gepresenteerd te krijgen. Het codewoord is alcohol bij aanklachten die ik mijn hele leven lang al ontvang en ik denk aan mijn ouders, de zeven kinderen, dat zuip- en rookhol en vind het geen slecht idee, nu de crisis compleet is, ook die hele klerezooi de klerezooi te laten. Mijn brandstof is op; ik ga nu, met hart en vol verstand, incasseren wat er komt. So help me The Great Mother, die niemand en niets anders is dan wat ik nu voor me heb. Dus er is geen hulp. Dit is Het! Ik noem het geen hulp meer; het is Liefde.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in De Grote Moeder, juridisch, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Arbeidsrecht, rode wijn en de spelonken van juridische spellen, onheldere precedenten & natuurlijk: de Liefde.

  1. Grutte Pier zegt:

    Je bent dus niet lid van een vakbond?

  2. Walter zegt:

    En natuurlijk ken ik je niet…maar je gaat goed tekeer! En wat verslavingen betreft…hou vooral je eigen visie erop, dat is namelijk altijd de enige visie die je erdoorheen kan helpen. Vroeger of later. ( Bij mij vrij laat, maar hij werkt tot op het bot en dat scheelt!)
    Ik wens je veel ‘gezonde’ strijdlust toe. Uiteindelijk maakt dat een mens sterk.
    Tenzij je hem tegen jezelf keert, maar dat doe jij niet..toch? ( O nee, dat zou ‘ongezonde’ strijdlust zijn! @)

  3. Grutte Pier zegt:

    Heb je aangetekend laten weten het niet eens te zijn met de ontslag aanzegging? Danwel dit tijdens gesprek(ken) kenbaar gemaakt?

  4. Joost Lips zegt:

    Wel tijdens het gesprek; las vandaag op het internet dat ik dat ook schriftelijk moet doen. Ik ben te moe nu. Net mijn zus begraven. Maar hoe dan ook Grutte, dank je, ik zal het morgen weer tot me nemen. Het komt er nu op aan, maar waarop kan niemand mij vertellen. Volgens mij heb ik al een heel sterk vermoeden.

    En omdat je weet dat ik een sukkel in dit soort gebieden ben: wil je nog een keer uitleggen wat de beste stap is met die studieverzekering van mijn dochter? Zou ik zeer op prijs stellen.

  5. Joost Lips zegt:

    Je kent me niet en je hoort me wel.
    Heel blij met wat je over verslaving zelf zegt;
    dank je zeer.
    Jouw gedragen pijn geeft hier antwoord.
    Ik ken je niet en hoor je reactie met opluchting.
    Dank je hartelijk Walter
    ik versta je prima.

  6. Grutte Pier zegt:

    Het komt er op neer dat officieel vastligt dat je het niet eens bent met je ontslagaanzegging. Dan is je basispositie stevig. Morgen meteen doen. Met referte aan gesprek dd. etc.

    Premiestopzetting in 1e instantie. Blijft bedrag intact. Later beter bekijken.

  7. Joost Lips zegt:

    Het enige dat ik hiervan begrijp is schriftelijk ontslag niet aanvaarden. De rest van je woorden zijn duidelijke taal voor experts maar ik ben hier een nono.

    Ik heb dus al vier adviesbureaus geraadpleegd.

    Ik wil er niet meer blijven werken Grutte, ben ziek van de mentaliteit;
    toch ontslag aanvechten?

  8. Johan zegt:

    Beroep aantekenen en benadrukken dat je altijd goed hebt gefunctioneerd. Zeg ik als leek.

  9. Joost Lips zegt:

    Johan, zo simpel zie ik de hele tijd precies!
    Behalve de spijker op de kop
    ook nog eens de plank helemaal raak.
    Dank je hartelijk man.

  10. Grutte Pier zegt:

    Laatste? Altijd! En per aangetekende brief laten weten dat je het niet eens bent met…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s